Agencja Nieruchomości Rolnych
Wiceprezes Agencji
Sławomir Pietrzak
Pan Wiktor Szmulewicz
Prezes
Krajowej Rady Izb Rolniczych
W nawiązaniu do pisma z dnia 4 listopada br. znak: KRIR/KK/3945/09 dotyczącego kwestii związanych ze sposobem wyceny nieruchomości rolnych o powierzchni do 5 ha - uprzejmie informuję, że sprzedaż nieruchomości rolnych Zasobu Własności Rolnej Skarbu Państwa prowadzona jest na zasadach określonych w ustawie z dnia 19 października 1991 r. o gospodarowaniu nieruchomościami rolnymi Skarbu Państwa (Dz. U. z 2007 r. Nr 231, poz. 1700 z późn. zm.) oraz w przepisach wykonawczych.
Zgodnie z art. 30 ust. 1 ww. ustawy, cenę sprzedaży nieruchomości ustala się w wysokości nie niższej niż wartość tej nieruchomości określona przy zastosowaniu sposobów jej ustalenia przewidzianych w przepisach o gospodarce nieruchomościami. Zgodnie natomiast z przepisami ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2004 r. Nr 261, poz. 2603 z późn. zm.) wartość nieruchomości określają rzeczoznawcy majątkowi. Od powyższej reguły ustawodawca przewidział wyjątek. Bez udziału rzeczoznawcy majątkowego, zgodnie z art. 30 ust. 2, 3 i 5 ww. ustawy o gospodarowaniu nieruchomościami rolnymi Skarbu Państwa, Agencja może dokonać określenia wartości gruntu z uwzględnieniem stawek szacunkowych jednego hektara oraz ceny 100 kg żyta. ustalonej stosownie do przepisów o podatku rolnym. Dotyczyć to może wyłącznie gruntu niezabudowanego o powierzchni nieprzekraczającej 1 hektara, pozbawionego drzewostanu oraz przeznaczonego w planie zagospodarowania przestrzennego na cele związane z prowadzeniem gospodarki rolnej lub leśnej.
Informuję jednocześnie, iż Biuro Prezesa Agencji nie przekazywało oddziałom terenowym wytycznych, które ograniczałyby możliwość określania ceny gruntów pozostających do zagospodarowania przy wykorzystaniu stawek szacunkowych. Możliwość ta uwzględniona jest w zarządzeniu Prezesa ANR regulującym zasady sprzedaży nieruchomości Zasobu. Ponadto, zasadność stosowania uproszczonej wyceny, była wielokrotnie sygnalizowana podczas narad kierownictwa oraz dyrektorów oddziałów terenowych i filii ANR.
Z poważaniem
Sławomir Pietrzak
Minister Rolnictwa
i Rozwoju Wsi
Pan Wiktor Szmulewicz
Prezes
Krajowej Rady Izb Rolniczych
Odpowiadając na pismo Pana Prezesa z dnia 03 grudnia 2009 roku, znak: KRIR/KK/4229/09 w sprawie podjęcia działań mających na celu ograniczenie przeznaczenia gruntów rolnych do zalesienia w miejscowych planach zagospodarowania przestrzennego - uprzejmie wyjaśniam, co następuje.
Zgodnie z treścią przepisu art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 80, poz. 717 z późn. zm.) - kształtowanie i prowadzenie polityki przestrzennej na terenie gminy, w tym uchwalanie studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy oraz miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego należy do zadań własnych gminy.
Zaś ustalenie przeznaczenia terenu, rozmieszczenie inwestycji celu publicznego oraz określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego (art. 4 ust. 1 ww. ustawy). W przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w drodze decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu (ar. 4 ust. 2 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Przepisy omawianej ustawy stanowią również, że plan miejscowy jest aktem prawa miejscowego (art. 14 ust. 1). Organem właściwym w sprawie sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego jest wójt (burmistrz, prezydent miasta). Koszty sporządzania planu miejscowego obciążają budżet gminy.
W procesie planowania uczestniczą także inne organy właściwe do uzgadniania projektu planu na podstawie przepisów odrębnych, a ich udział jest zagwarantowany w art. 17 pkt.7 lit. c ustawy z dnia 27 marca 2003 roku o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Również z treści przepisu art. 11 ust. 6 ustawy z dnia 3 lutego 1995 r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych (Dz. U. z 2004 r. Nr 121, poz. 1266 z późn.) wynika, że nie wymaga się decyzji zezwalającej na wyłączenie gruntów rolnych z produkcji, jeżeli grunty rolne mają być użytkowane na cele leśne.
Natomiast w art. 3 ust. 4 ustawy z dnia 14 grudnia 1995 r. o izbach rolniczych (Dz. U. z 2002 r Nr 101, poz.927 z późn. zm.) stwierdzono, iż izby rolnicze działają na rzecz rolnictwa, wpływają na kształtowanie polityki rolnej i uczestniczą w jej realizacji. Z kolei z treści przepisu art. 5a ust. 1 tej ustawy wynika, iż organy administracji rządowej w województwie oraz organy samorządu terytorialnego zasięgają opinii właściwej miejscowo izby o projektach aktów prawa miejscowego dotyczących rolnictwa, rozwoju wsi i rynków rolnych, z wyjątkiem przepisów porządkowych.
A zatem obowiązujące w tym zakresie przepisy prawa zawierają regulacje, zgodnie z którymi izby rolnicze mają możliwość zajęcia stanowiska w zakresie ograniczania przeznaczenia gruntów rolnych pod zalesienie w miejscowych planach zagospodarowania przestrzennego. Brak jest natomiast podstaw prawnych do podjęcia działań w tym zakresie przez Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi.
Sekretarz Stanu
Kazimierz Plocke